Όταν γιορτάζαμε ονόματα που έγιναν αναμνήσεις…

Του Μάνου Οικονομίδη

[email protected]

Η διαχείριση της γνώσης υπήρξε ιστορικά μια ριψοκίνδυνη επιδίωξη για κάθε άνθρωπο. Ο πλούτος εμπειριών και γνωστικών παραμέτρων, συρρικνώνει τα περιθώρια δικαιολογιών για όσα δεν προχωρούν “όπως πρέπει”. Για τα λάθη και τις απογοητεύσεις που συσσωρεύονται σε εκείνη την ατίθαση γωνία του μυαλού, που δεν σου επιτρέπει να χαμογελάς όσο χρειάζεται για να ξαναβρίσκεις το φως.

Η ίδια η επιστήμη της Ψυχολογίας, στέκεται με δέος μπροστά στη διαπίστωση ότι, όσο μεγαλύτερη “επίγνωση” έχει κάποιος, για τον εαυτό του, την κοινωνία σε πληθυντικό αριθμό και τις συγκυριακές μεταπτώσεις κάθε διαδρομής,…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο