Το καλό και το κακό


Ενα, λοιπόν. Ο μέσος Ελληνας ένστολος αστυνομικός, συγκρινόμενος με άλλους πολλών ευρωπαϊκών χωρών, μοιάζει με καλοκάγαθο αρνάκι. Στη Γαλλία, λόγου χάριν, πατρίδα της αστικής επανάστασης και των μεγάλων ελευθεριών, πέφτει το ξύλο της αρκούδας. Κουνήθηκες; Αντιστάθηκες; Θα σε κάνω λιώμα. Ασε τι γίνεται στις ΗΠΑ. Ετσι και είσαι μαύρος, Λατίνος ή σκούρος όλων των αποχρώσεων, πριν ανοίξεις το στόμα σου, σωριάζεσαι νεκρός.

Δύο, λοιπόν. Αυτή η διαπίστωση αφορά την πλειονότητα των ένστολων αστυνομικών. Κοντά στα χλωρά φυτρώνουν και τα ξερά. Τα παράσιτα. Τα ρόπαλα. Ακόμα και δι’ ασήμαντον αφορμήν. Τι είναι όλοι αυτοί; Εννοώ αυτούς που παριστάνουν τα Robocop. Μπορεί διαταραγμένοι. Ισως καταπιεσμένοι. Μπορεί συμπιεσμένοι από τα προσωπικά τους αδιέξοδα. Ισως σκληροπυρηνικοί οπαδοί της Χρυσής Αυγής.

Τρία, λοιπόν. Σημασία έχει ότι εξαιτίας των ροπαλικών επιδόσεών τους, για το κέφι τους και το ξεχαρμάνιασμά τους, τραυματίζουν την εικόνα της κυβέρνησης, διασύρουν…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο