Τα χαμόγελα που έμειναν ορφανά, τα δάκρυα που δροσίζουν τις αναμνήσεις

Του Μάνου Οικονομίδη

[email protected]

 

Η καρδιά δεν έχει κανόνες. Έχει αφετηρίες, για διαδρομές που δύσκολα μπορείς να προδικάσεις πού θα σε οδηγήσουν. Η καβαφική κληρονομιά βέβαια, διατηρεί τη λυτρωτική διάσταση της υπενθύμισης του πόσο σημαντική είναι η ίδια η διαδρομή, η καρδιά ωστόσο είναι ένας αυτοτελής πίνακας ζωγραφικής. Μια ποιητική απεικόνιση της ζωής, με την απόχρωση της πινελιάς να διαφέρει και εναλλάσσεται, ανάλογα με την αφορμή και τη συγκυρία.

Οι απώλειες, “δικών μας” ανθρώπων, που χωρίς να έχουν απαραίτητα…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο