Τα σπίτια που αδειάζουν (μαζί με τις καρδιές)…

Του Μάνου Οικονομίδη

[email protected]

 

Οι στιγμές εκείνες, που προσφέρεις στον εαυτό σου την πολυτέλεια της σιγής. Για να ακούσεις όσα έχουν να σου πουν εκείνα που σεργιανίζουν μέσα σου. Πνιγμένα στη μονοτονία της ρουτίνας. Με την αυθόρμητη συστολή που τα συνοδεύει, όσο η διαδρομή της ζωής έχει μπροστά της περισσότερο ανεξάντλητο ορίζοντα.

Οι μέρες που ντύνονται με γιορτινές αφορμές, αποτελούν αναπόφευκτη αφορμή για σκέψη. Για αποτίμηση. Για σύγκριση όσων ζεις, με όσα θα ήθελες να ζήσεις. Με όσα έζησες. Με όσα προσδοκούσες να ζήσεις.

Μεγαλώνοντας, συνειδητοποιεί κανείς ότι οι απώλειες θα υπερβαίνουν…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο