Η καρδιά (ενός πατέρα) γιορτάζει κάθε μέρα…

 

Του Μάνου Οικονομίδη

[email protected]

 

Με τη Γιορτή του Πατέρα, όπως με κάθε αντίστοιχη ιαχή στη συγκυρία, υπάρχει ο κίνδυνος του αυθόρμητου αποπροσανατολισμού.

Η στιγμή δεν χωροθετείται.

Τα συναισθήματά της, δεν περιχαρακώνονται.

Ο ανοικτός ορίζοντας που καλεί το μυαλό να ταξιδέψει, μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής, μιας απέραντης λιακάδας.

Με τα σύννεφα να παραμερίζουν ευγενικά.

Η καρδιά εκείνου που αγκάλιασε τη μοναδικότητα του προνομίου να ακούει μια φωνούλα να τον αποκαλεί “μπαμπά”, γιορτάζει κάθε μέρα.

Και δακρύζει.

Ξέρετε, με τα…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο